Haal vooral niets uit je hoofd
Door Bert Meert op zaterdag 15 oktober 2011
Dagelijks belasten we onszelf met een groot aantal taken waarmee we moeten afrekenen om onze doelstellingen te kunnen bereiken. Maar vaak is het besef die we hebben van de omvang van onze takenlijst troebel. We hebben wel een notie van onze prioriteiten, maar datgene wat we nog moeten verwerken is meestal een stuk uitgebreider dan we eigenlijk denken.
To-do lijstjes zijn daarom ongelofelijk belastende dingen, vooral wanneer ze enkel in je hoofd vertoeven. Ze zorgen er namelijk voor dat je jezelf non-stop blijft bevragen.
Vragen, loslaten, wachten
Ik drink graag wijn, maar van zodra je mij vraagt welke wijn ik zoal gedronken heb in mijn leven en welke ik precies lekker vond, zal ik je helaas het antwoord verschuldigd moeten blijven. Daarvoor ben ik niet bewust genoeg bezig met het uitbouwen van een zekere wijnkennis. En toch is er 1 wijnsoort die me altijd goed bevallen is.
Helaas, toen ik een tijdje terug de naam van die specifieke wijnsoort zocht, kon ik het antwoord maar niet terugvinden onder mijn hersenpan. Ter compensatie spuwde mijn brein telkens opnieuw het woord Médoc uit. Alhoewel ik vermoed dat een glas wijn uit die streek ooit wel eens mijn papillen gestreeld zal hebben, was dat alvast niet het antwoord waar ik naar op zoek was. Ik werd er eventjes gek van.
Gelukkig sprongen de wijze woorden van Albert E. in mijn gedachte en kaatste terug, waar ik eigenlijk mee bezig was:
Insanity: doing the same thing over and over again and expecting different results.
- Albert Einstein
Ik stopte met zoeken en toen gebeurde het. Na een minuut bewust over iets anders na te denken, sprong het antwoord moeiteloos in mijn gedachtenstroom.
Merlot.
Mijn onderbewustzijn had duidelijk zijn werk voltooid en het antwoord was binnen. De vereisten om een antwoord te krijgen was onmiddellijk duidelijk: de vraag stellen, loslaten en wachten.
Hoe we het in ons hoofd halen om niets uit ons hoofd te halen
Continue zelfbevraging is lastig en bovendien zinloos. Wanneer je jezelf steeds opnieuw dezelfde vraag stelt, dan belemmer je bewust je onderbewustzijn om zijn functie uit te voeren, namelijk: op zoek gaan naar het antwoord.
Je kan de wisselwerking tussen je bewustzijn en onderbewustzijn vergelijken met een situatie waarin je een vriend vraagt om iets voor je te zoeken, en dit vervolgens elke 2 seconden doet. Door die voortdurende bevraging hou je je makker in je omgeving, waar het antwoord alvast niet te vinden is. Een betere aanpak is de vraag één keer heel duidelijk te stellen, hem de kans te geven om op zoek te gaan naar het antwoord, en erop te vertrouwen dat hij terug zal komen met het antwoord.
De zoektocht naar een antwoord, zoals hierboven beschreven, is een voorbeeld van iets wat we bewust ervaren. Maar onbewust maken we dit ook mee. We zitten namelijk tjokvol met vragen. En alhoewel ons dierbare brein gedwee "fetch the question" speelt, scheppen we (vaak ongewild) complexiteit wanneer we teveel vragen tegelijkertijd stellen aan onszelf.
Die complexiteit ontstaat omdat je onderbewustzijn geen rekening houdt met je huidige focus en onmiddellijk een antwoord aanlevert wanneer het klaar is met zoeken. Je onderbewustzijn is namelijk een heel primitief wezen die je zonder veel moeite bedient van antwoorden, maar geen zier geeft om het feit of je er op dat moment al dan niet iets mee kan of wil doen.
Hierdoor krijg je wel eens ingevingen, wanneer je focus elders ligt, waardoor je gedwongen wordt een moeilijke keuze te maken: laat ik vallen waarmee ik momenteel bezig ben? Of doe ik gewoon verder, in hoop dat ik de kwaliteit van het antwoord die ik nu krijg, later op dezelfde manier zal kunnen opvangen?
Voor wie zich dagelijks in een creatief proces bevindt, schept dit soms ongelofelijke dilemma's. Goeie ideeëen die uit jezelf komen, kunnen heel waardevol zijn en zijn vaak te dierbaar om zomaar te laten varen.
Haal de vragen uit je hoofd
Teveel vragen in je gedachten bewaren is nergens goed voor. Het schept weerstand en verlaagt je energiepeil. Door zoveel mogelijk je to-do lijst uit je hoofd te halen, schep je rust in je gedachten en verhoogt je gevoel van controle. Van zodra je hoofd leeg is, dan kan je stelselmatig, en op een heel bewuste manier, die vragen die je prioriteit genieten, in je onderbewustzijn planten. Je onderbewustzijn kan multitasken en heeft hier geen enkel probleem mee. Het bewust deel van je denken, kan dit echter niet.
Door gecontroleerd vragen te zaaien in je denken krijg je veel meer controle krijgt over het oogsten van de antwoorden die je at random zal ontvangen van je onderbewustzijn. Het voordeel van dit te doen is dat je samen begint te werken met je mentale mogelijkheden, waardoor je productiviteit zal stijgen.
Concreet?
Neem de tijd om zoveel mogelijk vragen, je to-do lijst, uit te schrijven en doe dit voor alle aspecten van je leven. Neem hier ruim je tijd voor en schrijf alles op, tot je werkelijk niets meer kan bedenken. Duw tot je het gevoel krijgt dat alle vragen eruit zijn. Vergeet niet dat na verloop van tijd je hoofd zichzelf opnieuw zal gevuld hebben met vragen en dat je ook die er dan weer moet uitduwen.
Centraliseer dan je to-do lijst en verwerk het stelselmatig. Wanneer je dit regelmatig doet dan zal je focus specifiek gericht zijn op het verwerken van je to-do lijst en vermijd je dat je jezelf telkens opnieuw bevraagd of je to-do lijst (die anders in je gedachten sluimert) wel volledig is.
Doe dit een tijdje en je zal merken dat het véél lichter aanvoelt om te werken. Je focus zal verbeteren omdat je vanaf dan meer ruimte schept tot vraagstelling die te maken heeft met het bereiken van je doelstellingen op dat moment.
Op die manier schep je zekerheid, helderheid en een gezondere creatieve denkruimte voor jezelf. Je focus zal dan ook meer in het "nu" liggen, waardoor je meer grip krijgt op de kwaliteit van je output.
Gepost door Bert Meert, over productiviteit verhogen
Laat een reactie achter op deze blogpost:
1 reactie(s)
Inge D'Hooge op maandag 17 oktober 2011:
Mooi artikel Bert en goede tips. Creativiteit en orde, het blijft niet evident om ze te combineren. Maar niets is onmogelijk...
